يكي دو روزه دلم مي خواد براي بسكتباليستهايي كه بعد از واليباليستها گل كاشتند و قهرمان آسيا و المپيكي شدند يادداشتي بنويسم .
مي خوام بنويسم كاش بجاي اين همه سرمايه گذاري توي فوتبال و پروراندن عده اي بقول كامران نجف زاده مانكن ژل زده كه بيش از انكه به ملت ايران فكر كنند فكر ساق پا و قرارداد و ترانسفر و .... بودن كمي از اون رو به رشته هاي ديگه مثل كشتي و رزميها و واليبال و بسكتبال و دو و ميداني كه نشون دادن در صورتيكه مورد توجه قرار بگيرن گل مي كارن توجه مي شد.
مي خوام بنويسم كاش يه ذره از غيرت بسكتباليستها و واليباليستها و ... تو خون اين بهترين تيم ملي تاريخ ايران بود .
مي خوام بنويسم كاش اين قدر به عده اي از مربيان وطني فوتبال فقط و فقط بخاطر برخي ژستهاشون بها نمي داديم و يكبار هم كه شده ملاكهايي چون سواد و توان رو در نظر مي گرفتيم .
........... اما بجاي همه اونا كه مي خواستم بنويسم ، مي نويسم بسكتباليستهاي ايراني دستتون درد نكنه . شما اميد ما در 2008 پكن هستيد . مبادا كه شما هم مانكن بشيد ......... همين