|
|
|
|
|
و باز در این میان حزب الله تنها و غریب است و با آن چوب زیر بغل و پای مصنوعی و دست فلج و چشم پلاستیکی و موی کوتاه و لباس ساده و لبخند معصومانه مظهری است از یک دوران سپری شده که با خونین شهر آغاز شد و در والفجر ۱۰ به پایان رسید و بعد از مرصاد از ظاهر اجتماع به باطن آن هجرت کرد و بیماردلان را در این غلط انداخت که دیگر تمام شد . نه ....
و هنوز ایستاده ایم ولو کره الکافرون ...
|
||
|
+
تحرير چهارشنبه 15 اسفند1386ساعت 18:49 به قلم میم صاد
|
|
||